Przybliżoną lokalizację studni wierconej, strukturę gruntu w miejscu odwiertu, a
więc i przypuszczalną głębokość warstwy wodonośnej określa projekt. Jest
opracowany na podstawie wyników innych wierceń wykonanych wcześniej w
najbliższej okolicy. Poszczególne warstwy gruntu nie układają się jednak w
sposób regularny ani ciągły, mogą być pofalowane lub się urywać. Nawet
najlepszemu specjaliście-hydrogeologowi trudno jest jednoznacznie wskazać
miejsce odwiertu. Nie jest on również w stanie w stu procentach przewidzieć
struktury gruntu w tym miejscu. Wyniki wiercenia mogą więc czasem odbiegać od
założonych w projekcie. Może się na przykład okazać, że woda jest głębiej niż
się tego spodziewano. Może się też zdarzyć, że trzeba będzie wiercić drugą
studnię w innym miejscu.
Wielu inwestorów, a także niektórzy hydrogeolodzy zasięgają mojej opinii
co do miejsca odwiertu. Na zdjęciu badam radiestezyjnie punkt ujęcia wody. Silne
promieniowanie tego punktu i moja koncentracja spowodowała widoczny na zdjęciu
efekt. Promień łączący mój umysł z wodą jest widoczny w postaci białej smużki.
GDZIE
MOŻNA WIERCIĆ STUDNIE
Reguluje
to ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny
odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Dział II rozdział 6 §
31.1
Każda studnia (kopana, z filtrem wbijanym i wiercona)
musi być wykonana w odległości co najmniej:
7,5 m od od osi rowu przydrożnego,
5 m granicy działki a także studni wspólnej na granicy dwóch działek
15 m od budynków inwentarskich i związanych z nimi silosów, szczelnych
zbiorników na gnojowice, kompostników itp., jak również od szczelnego
bezodpływowego zbiornika ścieków (potocznie określanego jako szambo),
30 m od drenażu rozsączającego ścieki do gruntu, jeżeli są one uprzednio
oczyszczane biologicznie,
70 m od nieutwardzonych wybiegów dla zwierząt hodowlanych oraz od drenażu
rozsączającego ścieki nieoczyszczone biologicznie.
O lokalizacji studni decyduje obecność wody podziemnej i
konieczność zachowania odległości gwarantujących ochronę studni przed
zanieczyszczeniem.
Lokalizując studnię kopaną lub z filtrem wbijanym, musimy
uwzględnić głównie wymagane odległości od potencjalnych źródeł zanieczyszczeń.
Istotne jest także to, aby teren, na którym będzie zlokalizowana studnia, nie
leżał niżej niż teren ze zbiornikiem na ścieki lub gnojowicę. Inaczej bowiem
istnieje niebezpieczeństwo, że gdy nastąpi przelanie zbiorników, nieczystości z
nich będą spływać w kierunku studni.
Jeżeli zamierzamy wspólnie z sąsiadem wybudować studnię obsługującą obie
działki, możemy ją zlokalizować bliżej niż 5 m od granicy działki lub nawet na
samej granicy, zachowując jednak wszystkie pozostałe odległości.
Dla studni wykonanej na potrzeby własne gospodarstwa domowego, dla której nie
jest wymagane pozwolenie wodno-prawne, nie trzeba ustanawiać stref ochronnych
(stref wyłączonych z jakiejkolwiek innej działalności).
Jeśli studnia wymagała pozwolenia, trzeba wokół niej wyznaczyć bezpośrednią
strefę ochronną o promieniu 10 m od jej obudowy. Najlepiej obsiać ją trawą i
ewentualnie wygrodzić.
WODA BEZPIECZNA DLA ZDROWIA
Definicję wody
zdatnej do spożycia, czyli wody bezpiecznej, dla zdrowia zawiera
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 19 listopada 2002 r. w sprawie wymagań
dotyczących jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi -
Dz. U. z 5 grudnia 2002 r. Nr 203, poz. 1718. W paragrafie 2 ust. 1
rozporządzenia ustawodawca zawarł definicję wody bezpiecznej dla zdrowia:
"Woda powinna być bezpieczna dla zdrowia, nie
powinna zawierać mikroorganizmów chorobotwórczych i pasożytów w liczbie
stanowiącej zagrożenie zdrowia oraz bakterii wskaźnikowych i substancji
chemicznych w liczbie lub w stężeniu przekraczających wartości określone w
załącznikach nr 1 i 2 do rozporządzenia. Nie powinna też mieć agresywnych
właściwości korozyjnych".
Rozporządzenie wymienia 6 czynników określających parametry
mikrobiologiczne wody bezpiecznej dla zdrowia; 58 parametry i wskaźniki o
charakterze fizykochemicznym; warunki i częstotliwość pobierania próbek wody
oraz minimalny zakres badania próbek wody w monitoringu kontrolnym i
monitoringu przeglądowym. Monitoring kontrolny dla próbek wody pochodzącej z
ujęć podziemnych i infiltracyjnych obejmuje 6 wskaźników fizycznych
i organoleptycznych 7 parametrów chemicznych, 4 wskaźniki biologiczne.
RODZAJE
STUDNI
Na terenie nieruchomości można wybudować studnie do poboru wody pitnej lub
jako dodatkowe źródło wody (np. do podlewania ogrodu). Do wyboru są trzy rodzaje
studni:
typ
studni
schemat studni
krótka
charakterystyka
abisynka
(studnia abisyńska,
studnia wkręcana)
Wykonywana przez wkręcanie lub
wbijanie w grunt rury z filtrem zakończonej stożkowatym ostrzem - aż do
warstwy wodonośnej. Pobieranie wody następuje przez pompowanie ręczną
dźwignią, co powoduje ruch tłoka i podniesienie słupa wody. Może pobierać
wodę z głębokości 3 - 7 m (do ujmowania wody zaskórnej lub gruntowej).
studnia kopana (kręgowa)
Zbudowana z kręgów betonowych,
wykopana ręcznie. Ze względu na technologię wykonania nie jest zbyt głęboka
i pobiera wodę z pierwszej, najpłytszej warstwy wodonośnej (do ujmowania
wody gruntowej) Po ustawieniu pierwszego kręgu jest on stopniowo
podkopywany i opuszczany w dół. Na pierwszym kręgu ustawia się kolejne,
łącząc je zaprawą. Woda dopływa przez warstwę żwiru na dnie, dodatkowo może
płynąć przez otwory (perforację) w kręgu najbliższym dna studni). Wodę
ujmuje się pompą ssącą.
studnia wiercona (głębinowa)
Powstała w wyniku wiercenia ręcznego
lub mechanicznego i wydobycia materiału skalnego za pomocą świdra. Sięga do
głębszych warstw wodonośnych najczęściej przykrytych co najmniej jedną
warstwą nieprzepuszczalną (do ujmowania wody gruntowej lub wgłębnej).
W gruncie wykonuje się otwór za pomocą wiertnicy, a
następnie wprowadza się do niego rurę osłonową. Jeśli warstwa wodonośna jest
głęboko, rura pozostaje w otworze studziennym; jeśli woda znajduje się
płytko - rura jest usuwana przed zakończeniem robót. Do rury osłonowej
wprowadzana jest zasadnicza rura filtracyjna (perforowana), a do tej rury -
pompa. Dla płytszych warstw (poniżej 8,5 m) jest to pompa ssąca, a dla
głębszych pompa głębinowa.
Wokół rury wykonuje się obsypkę z materiału filtracyjnego (żwir, piasek
gruboziarnisty, pospółka), która ułatwia dopływ wody do studni.