Ujęcia wody           

Strona główna Spis treści

 

Strona główna
Radiestezja
Ocena działki
Ujęcia wody
Obiekty mieszkalne
Prywatnie
Masaże
Linki

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

LOKALIZACJA PUNKTU UJĘCIA WODY

Przybliżoną lokalizację studni wierconej, strukturę gruntu w miejscu odwiertu, a więc i przypuszczalną głębokość warstwy wodonośnej określa projekt. Jest opracowany na podstawie wyników innych wierceń wykonanych wcześniej w najbliższej okolicy. Poszczególne warstwy gruntu nie układają się jednak w sposób regularny ani ciągły, mogą być pofalowane lub się urywać. Nawet najlepszemu specjaliście-hydrogeologowi trudno jest jednoznacznie wskazać miejsce odwiertu. Nie jest on również w stanie w stu procentach przewidzieć struktury gruntu w tym miejscu. Wyniki wiercenia mogą więc czasem odbiegać od założonych w projekcie. Może się na przykład okazać, że woda jest głębiej niż się tego spodziewano. Może się też zdarzyć, że trzeba będzie wiercić drugą studnię w innym miejscu.
Wielu inwestorów, a także niektórzy hydrogeolodzy zasięgają  mojej opinii co do miejsca odwiertu. Na zdjęciu badam radiestezyjnie punkt ujęcia wody. Silne promieniowanie tego punktu i moja koncentracja spowodowała widoczny na zdjęciu  efekt. Promień łączący mój umysł z wodą jest widoczny w postaci białej smużki.
 

GDZIE MOŻNA WIERCIĆ STUDNIE

 Reguluje to ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY z dnia 12 kwietnia 2002 r.  w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Dział II rozdział 6 § 31.1
 

        Każda studnia (kopana, z filtrem wbijanym i wiercona) musi być wykonana w odległości co najmniej:

  • 7,5 m od od osi rowu przydrożnego,
  • 5 m granicy działki a także studni wspólnej na granicy dwóch działek
  • 15 m od budynków inwentarskich i związanych z nimi silosów, szczelnych zbiorników na gnojowice, kompostników itp., jak również od szczelnego bezodpływowego zbiornika ścieków (potocznie określanego jako szambo),
  • 30 m od drenażu rozsączającego ścieki do gruntu, jeżeli są one uprzednio oczyszczane biologicznie,
  • 70 m od nieutwardzonych wybiegów dla zwierząt hodowlanych oraz od drenażu rozsączającego ścieki nieoczyszczone biologicznie.

                 O lokalizacji studni decyduje obecność wody podziemnej i konieczność zachowania odległości gwarantujących ochronę studni przed zanieczyszczeniem.  Lokalizując studnię kopaną lub z filtrem wbijanym, musimy uwzględnić głównie wymagane odległości od potencjalnych źródeł zanieczyszczeń. Istotne jest także to, aby teren, na którym będzie zlokalizowana studnia, nie leżał niżej niż teren ze zbiornikiem na ścieki lub gnojowicę. Inaczej bowiem istnieje niebezpieczeństwo, że gdy nastąpi przelanie zbiorników, nieczystości z nich będą spływać w kierunku studni.
Jeżeli zamierzamy wspólnie z sąsiadem wybudować studnię obsługującą obie działki, możemy ją zlokalizować bliżej niż 5 m od granicy działki lub nawet na samej granicy, zachowując jednak wszystkie pozostałe odległości.
Dla studni wykonanej na potrzeby własne gospodarstwa domowego, dla której nie jest wymagane pozwolenie wodno-prawne, nie trzeba ustanawiać stref ochronnych (stref wyłączonych z jakiejkolwiek innej działalności).
Jeśli studnia wymagała pozwolenia, trzeba wokół niej wyznaczyć bezpośrednią strefę ochronną o promieniu 10 m od jej obudowy. Najlepiej obsiać ją trawą i ewentualnie wygrodzić.

WODA BEZPIECZNA DLA ZDROWIA

   Definicję wody zdatnej do spożycia, czyli wody bezpiecznej, dla zdrowia zawiera Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 19 listopada 2002 r. w sprawie wymagań dotyczących jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi - Dz. U. z 5 grudnia 2002 r. Nr 203, poz. 1718. W paragrafie 2 ust. 1 rozporządzenia ustawodawca zawarł definicję wody bezpiecznej dla zdrowia:

           

"Woda powinna być bezpieczna dla zdrowia, nie powinna zawierać mikroorganizmów chorobotwórczych i pasożytów w liczbie stanowiącej zagrożenie zdrowia oraz bakterii wskaźnikowych i substancji chemicznych w liczbie lub w stężeniu przekraczających wartości określone w załącznikach nr 1 i 2 do rozporządzenia. Nie powinna też mieć agresywnych właściwości korozyjnych".

Rozporządzenie wymienia 6 czynników określających parametry mikrobiologiczne wody bezpiecznej dla zdrowia; 58 parametry i wskaźniki o charakterze fizykochemicznym; warunki i częstotliwość pobierania próbek wody oraz minimalny zakres badania próbek wody w monitoringu kontrolnym i monitoringu przeglądowym. Monitoring kontrolny dla próbek wody pochodzącej z ujęć podziemnych i infiltracyjnych obejmuje 6 wskaźników fizycznych i organoleptycznych 7 parametrów chemicznych, 4 wskaźniki biologiczne.

RODZAJE STUDNI

Na terenie nieruchomości można wybudować studnie do poboru wody pitnej lub jako dodatkowe źródło wody (np. do podlewania ogrodu). Do wyboru są trzy rodzaje studni:

 typ studni 

schemat studni

 krótka charakterystyka

abisynka
(studnia abisyńska,
studnia wkręcana) 

Wykonywana przez wkręcanie lub wbijanie w grunt rury z filtrem zakończonej stożkowatym ostrzem - aż do warstwy wodonośnej. Pobieranie wody następuje przez pompowanie ręczną dźwignią, co powoduje ruch tłoka i podniesienie słupa wody. Może pobierać wodę z głębokości 3 - 7 m (do ujmowania wody zaskórnej lub gruntowej).

 studnia kopana (kręgowa) 

 Zbudowana z kręgów betonowych, wykopana ręcznie. Ze względu na technologię wykonania nie jest zbyt głęboka i pobiera wodę z pierwszej, najpłytszej warstwy wodonośnej (do ujmowania wody gruntowej)  Po ustawieniu pierwszego kręgu jest on stopniowo podkopywany i opuszczany w dół. Na  pierwszym kręgu ustawia się kolejne, łącząc je zaprawą. Woda dopływa przez warstwę żwiru na dnie, dodatkowo może płynąć przez otwory (perforację) w kręgu najbliższym dna studni). Wodę ujmuje się pompą ssącą.

 studnia wiercona (głębinowa) 

Powstała w wyniku wiercenia ręcznego lub mechanicznego i wydobycia materiału skalnego za pomocą świdra. Sięga do głębszych warstw wodonośnych najczęściej przykrytych co najmniej jedną warstwą nieprzepuszczalną (do ujmowania wody gruntowej lub wgłębnej).
W gruncie wykonuje się otwór za pomocą wiertnicy, a następnie wprowadza się do niego rurę osłonową. Jeśli warstwa wodonośna jest głęboko, rura pozostaje w otworze studziennym; jeśli woda znajduje się płytko - rura jest usuwana przed zakończeniem robót. Do rury osłonowej wprowadzana jest zasadnicza rura filtracyjna (perforowana), a do tej rury - pompa. Dla płytszych warstw (poniżej 8,5 m) jest to pompa ssąca, a dla głębszych pompa głębinowa.
Wokół rury wykonuje się obsypkę z materiału filtracyjnego (żwir, piasek gruboziarnisty, pospółka), która ułatwia dopływ wody do studni.

 

Strona główna ]

Ostatnia modyfikacja: 15 marca 2006