Radiestezja to wiedza wykorzystująca parapsychiczne
uzdolnienia człowieka - radiestety do odczuwania sygnałów wysyłanych przez
otaczająca go przyrodę, pochodzących z ziemi, kosmosu
lub osób i przedmiotów. Termin "radiestezja" został wprowadzony przez
księdza Alexis'a Bouli w 1926r. i zaczął wypierać starszą
nazwę - "różdżkarstwo" oraz jeszcze starszy termin "rabdomancja".
Obecnie coraz częściej zaczyna funkcjonować termin "geobiologia" dla
podkreślenia znaczenia wpływu zjawisk radiacji ziemi na biologię
organizmów.
Co może robić
radiesteta?
Radiestezja jest zawodem rzemieślniczym (Rozporządzenie
Ministra Handlu Wewnętrznego i Usług z dn. 23 kwietnia 1983r. Dz. Ust. nr
22 z dn.4 maja 1983r.) pod statystycznym symbolem 8991. W 1998r. Minister
Pracy i Polityki Socjalnej wydał rozporządzenie ustalające zakres
problematyki, którą zajmują się radiesteci. Wchodzą oni w skład grupy
zawodowej biotroników (nr statystyczny 51501) W grupie tej sklasyfikowane
zostały zawody: bioenergoterapeuta 5150101, biomasażysta (5150102) oraz
radiesteta (5150103) W myśl tego rozporządzenia do sfery działań
radiestety należy:
- rozpoznanie i różnicowanie radiacji pochodzących od cieków
wodnych, struktur geologicznych, minerałów i siatki geopatycznej,
instalacji technicznych wraz z ustaleniem miejsc ich
występowania i przebiegu oraz ich wpływu na organizmy żywe.
- ochronę organizmów żywych przed szkodliwymi rodzajami
promieniowania otoczenia, układanie i strojenie odpromienników;
- lokalizowanie miejsc bicia studzien, źródeł wody pitnej, miejsc
budowy zbiorników wodnych itp.;
- wskazywanie najbardziej korzystnych miejsc na lokalizację
szpitali, szkół, mieszkań, domów, obiektów użyteczności publicznej
itp.;
- badanie autentyczności przedmiotów, materiałów naturalnych i
sztucznych, składu stopów, roztworów i polaryzacji badanych obiektów;
- poszukiwanie minerałów, zabytków przedmiotów i ludzi;
- sprawdzanie optymalności artykułów spożywczych, wyposażenia
mieszkań, ubiorów i biżuterii itp.;
- ustalanie stref zaburzeń organizmów i ich eliminowanie
metodami radiestezyjnymi;
- prowadzenie działalności dydaktycznej z dziedziny radiestezji.
Nieco historii
Wykorzystywanie uzdolnionych radiestezyjnie ludzi do
poszukiwań wody, minerałów i lokalizacji "dobrych miejsc" znana jest od
czasów prehistorycznych, ale prawdziwy rozkwit tej wiedzy i jej
upowszechnienie nastąpił w XX wieku. Różdżkarze zaczęli
tworzyć organizacje skupiające uzdolnionych ludzi. W 1911r. odbył się w
Hanowerze pierwszy międzynarodowy zjazd, na którym powołano "związek do
spraw wyjaśnienia zagadnień różdżki" Związek ten skupił
najznakomitszych różdżkarzy z Europy. Równocześnie w wielu krajach
powstają narodowe organizacje różdżkarzy. W 1926r. powstał w Niemczech
Międzynarodowy Związek Różdżkarzy, którego zadaniem było propagowanie i
rozwój radiestezji. Prawdziwym "królem różdżkarzy" został ksiądz
Abbe Mermet - rektor Kościoła Św. Magdaleny w Jussy pod Genewą w
Szwajcarii, który wydał w 1935r. "Zasady i praktyka Radiestezji"- dzieło,
w którym opisał podstawowe prawa radiestezji. Dużą rolę w rozwoju
współczesnej radiestezji odegrał prof. Jerzy Lakhowski fizyk
polskiego pochodzenia wykładający na Sorbonie - twórca teorii o falach
myślowych i teorii radarowej, według której radiesteta wysyła fale
mózgowe (myślokształty), które natrafiając na poszukiwany obiekt powracają
do nadawcy , podobnie jak echosonda lub radar. Gustaw Pool w 1929r.
wykazał korelacje pomiędzy zachorowalnością na nowotwory a pasami
zadrażnień w mieście Vilsbibourge udowadniając tym samym szkodliwy
wpływ zadrażnień geopatycznych na zdrowie człowieka. Do rozwoju
radiestezji przyczynili się również:: Emil Christophe- autor określenia "teleradiestezja",
Yves Rocard - twórca hipotezy o prądach elektrofiltracyjnych, A. de Belzal
i P. Morel - twórców wahadła uniwersalnego
. Od 1933 roku do dnia
dzisiejszego działa Brytyjskie Towarzystwo Różdżkarzy (British Society of
Dowsers).
Różdżkarstwo na
terenie Polski ma też swoją tradycję. Pierwszym udokumentowanym
faktem stosowania metod radiestezyjnych jest pochodzący z 1450 roku
zapis o Janie Gerlichu poszukującym zagubione rzeczy oraz złodziei za
pomocą różdżki. Różdżkarze polscy wymienieni są w Ustawie Synodu
Piotrowskiego z XVI wieku. Wykorzystywani byli do wyszukiwania dobrych
miejsc pod budowę dworków szlacheckich. Udokumentowany jest fakt
pobierania rocznej pensji 6000 czerwonych złotych przez szlachcica
Podebrańskiego za działalność różdżkarską od Komisji Edukacji Narodowej.
Do połowy XX wieku radiesteci polscy działali w rozproszeniu i
dopiero od 1970 r. zaczęli skupiać się w regionalnych organizacjach. Obecnie działa wiele organizacji radiestezyjnych skupiających radiestetów
w różnych miastach, większość z nich należy do
Federacji Stowarzyszeń
Radiestezyjnych. W 1976 r. powstało Stowarzyszenie Radiestetów w
Warszawie, które szybko przekształciło się w Polskie Towarzystwo
Psychotroniczne. W 1992 roku powstało
Stowarzyszenie
Rzeczoznawców Radiestezji, którego mam zaszczyt być członkiem
założycielem
Jest to usługa skierowana do osób mających zamiar wybudować swój
wymarzony dom na własnej działce i chcą zorientować się jakie zagrożenia
mogą czyhać ze strony zadrażnień geopatycznych. Kliknij na tytuł aby
zobaczyć szczegóły.
Usługa ta skierowana jest do osób, które budują dom i chcą
zabezpieczyć go przed radiacją geopatyczną w trakcie budowy ewentualnie
mieszkają w już wybudowanym domu lub mieszkaniu i podejrzewają, że ich lokum
nie jest w pełni komfortowe pod względem tła geopatycznego.
Niemały wpływ na zdrowie ma jakość wody, którą pijemy. Wiele osób
mających własny dom decyduje się na wybudowanie własnego ujęcia wody. po
pierwsze ze względów ekonomicznych - własne ujęcie jest znacznie
tańsze jeżeli mamy zamiar nawadniać działkę, a po drugie niejednokrotnie
parametry jakościowe własnego ujęcia są znacznie lepsze niż chlorowanej wody
z wodociągu miejskiego. Kliknij na tytuł aby
zobaczyć szczegóły.
Moja edukacja z radiestezji
Uprawnienia do
wykonywania ekspertyz radiestezyjnych nr 39/OW PTP otrzymałam w Polskim
Towarzystwie Psychotronicznym w 1990r. Po powstaniu Stowarzyszenia
Rzeczoznawców Radiestezji otrzymałam uprawnienia nr 12/SRR a następnie w
1994 uprawnienia Rzeczoznawcy radiestezji I -szego stopnia , a
w1997r. - uprawnienia rzeczoznawcy radiestezji II - stopnia.
W 2002r. zdałam egzamin czeladniczy, a w 2003r. -
egzamin mistrzowski w Izbie Rzemieślniczej w Bydgoszczy.
Radiestezja
